D'r Boede

Uut Wikipedia
Hi nae: navigaotie, zoeken
D'r Boede
Glaezen plafond boven het trappen'uus.

D'r Boede is een groôt land'uus vlak bie de Zeêuwse plekke Koukerke. Het wier 'ebouwd in de achttiende eêuwe, nae ontwerp van de Antwerpse bouwmeêster Jan Pieter van Baurscheidt de Jonge.

De eêrste vermeldieng van een 'uus op die plekke komt uut 1188. In de 14e eêuw schient d'r een flienke ridderofstee te wezen op die plekke. Het geslacht Der Boede is in de zestiende eêuw uutgesturven. Rond 1700 kwam het slot in eigendom van de burgemeêster van Vlissienge, Jacob Nachtegaal. In 1745 wordt het 'uus groôtendeels deu brand verwoest. In 1752 ziet het landuus er dan uut zoas noe. De opzet van het 'uus en de tuun was rechtoekig. In 1805 wordt het 'uus verkocht aan mr. Abraham van Doorn. Begin 20e eeuw worre in de tuun de Zeêuwse zendiengsdaegen georganiseerd. In 1940 wordt het landgoed gevorderd deur de Duutsers. Het 'uus lee weinig schae deur de inundaotie van Walcheren, vanwege de 'oôge liggieng. De tuun stong we onger waeter. In 1949 wordt het een verpleeguus, wa-a in 1953 deur Koningin Juliana wordt geopend. Er bin dan ok tweê vleugels d'r angezet. In 2004 is het 'uus gerestaureerd en verkocht deur de eigenaer (een zurginstellieng) an een projectontwikkelaer. In 2013 stit het land'uus leeg.

Beweuners nae 1775[bewerk | brontekst bewerken]

  • 1775 Jacob van der Mandere x Petronella Geertruida van Berckel
  • 1775 - 1781 Petronella Geertuide van Berckel
  • 1781 - 1790 Johanna Susanna van der Mandere x Paulus Ewaldus van de Perre
  • 1790 - 1805 Jacoba Johanna van der Perre x Johannes Cornelis van der Mandere
  • 1805 - 1814 mr. Abraham van Doorn x Pieternella Wilhelmina van Dishoeck
  • 1814 - 1836 mr. Hendrik Jacob van Doorn
  • 1836 - 1851 mr. Johan Frederick Lantsheer
  • 1851 - mw. M.J.H. Lantsheer x mr. Johan Willem de Bruyn
  • 1904 mr. J.W. de Bruyn
  • 1905 - ca. 1930 jhr. A.M. van Doorn
  • ca. 1930 - notaris Loeff
  • Stichting Rusthuizen Walcheren
  • Stichting Voor Reginale Zorgverlening (SVRZ)

Externe verwiezieng[bewerk | brontekst bewerken]